Αυτό το μουσικό είδος γεννήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως από πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Αναπτύχθηκε στα λιμάνια και τις φτωχογειτονιές, εκφράζοντας τον πόνο, την αγάπη και τις καθημερινές δυσκολίες των περιθωριοποιημένων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, το ρεμπέτικο γνώρισε την “Χρυσή Εποχή” του.
Οι σημαντικότεροι καλλιτέχνες περιλαμβάνουν:

Μάρκος Βαμβακάρης, ο “πατριάρχης” του ρεμπέτικου
Βασίλης Τσιτσάνης, που εκσυγχρόνισε το είδος
Ρόζα Εσκενάζυ, η πρώτη μεγάλη γυναικεία φωνή
Σωτηρία Μπέλλου, με την χαρακτηριστική βραχνή φωνή

Παρά τις προσπάθειες λογοκρισίας του είδους, το ρεμπέτικο επιβίωσε και αναγνωρίστηκε τελικά ως πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας.