Αναπτύχθηκε στα πλαίσια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως μονοφωνική μελωδική τέχνη με κύριο σκοπό τη λειτουργική χρήση στη θεία λατρεία.

Θεμελιωτές της Βυζαντινής μουσικής θεωρούνται ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός (6ος αιώνας) και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (8ος αιώνας), που συστηματοποίησε την οκταηχία. Σπουδαίοι μελουργοί όπως ο Ιωάννης Κουκουζέλης (13ος-14ος αιώνας), ο Μανουήλ Χρυσάφης και ο Πέτρος ο Πελοποννήσιος εμπλούτισαν το μελωδικό ρεπερτόριο.

Στη σύγχρονη εποχή, ο Θρασύβουλος Στανίτσας, ο Σίμων Καράς και ο Λυκούργος Αγγελόπουλος συνέβαλαν στη διατήρηση και αναβίωση της αυθεντικής βυζαντινής ψαλτικής. Χοροί ψαλτών όπως ο Ελληνικός Βυζαντινός Χορός και η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία έχουν διαδώσει διεθνώς αυτή την πολύτιμη μουσική παράδοση.